کالسکه چی

دوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت، آمدم جامه مدر، نعره مزن، هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم...گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو...من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت...سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

ای خداوند یکی یار جفا کارش ده

دلبری عشوه ده  سرکش خون خوارش ده

 

تا بداند که شب ما به چه سان می گذرد

غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

 

چند روزی جهت تجربه بیمارش کن

با طبیبی دغلی پیشه سر وکارش ده

 

ببرش سوی بیابان و کن و او را تشنه

یک سقایی حجری سینه سبکسارش ده

 

گمرهش کن که ره راست  نداند سوی شهر

پس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده

 

عالم از سرکشی آن مه سرگشته شدند

مدتی گردش این گنبد دوارش ده

 

کو صیادی که همی کرد دل ما را پار

زو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده

 

منکر پار شدست او که مرا یاد نماند

ببر انکار ازو و دم اقرارش ده

 

گفتم آخر به نشانی که به دربان گفتی

که فلانی چو بیاید بر ما بارش ده

 

گفت آمد که مرا خواجه ز بالا گیرد

رو بجو همچو خودی ابله و آچارش ده

 

بس کن ای ساقی و کس را چو رهی مست مکن

ور کنی مست بدین حد ره هموارش ده

 

دیوان شمس مولانا

 

پی نوشت 1 :

       چهره ی زرد مرا بین و مرا هیچ مگو

                       درد بی حد بنگر بهر خدا هیچ مگو

دل پر خون بنگر چشم چو جیحون بنگر

                    هر چه بینی بگذر چون و چرا هیچ مگو

دست خود را بگزیدم که فغان از غم تو

                  گفت من آن تو ام  دست مخا هیچ مگو

                                   ( مولانا)

پی نوشت 2 :

 

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

                پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو

                       ور از این بی خبری رنج مبر هیچ مگو

 دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت

                         آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

  گفتم ای عشق  من از چیز دگر می ترسم

                    گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو  سخن های نهان خواهم گفت

                سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

 

(مولانا)

 

[سه‌شنبه ۱۳٩٠/۱/۳٠] [۱٠:٤۱ ‎ب.ظ] [عسل بانو]

عسل نوشت شما ()


Design By : Pichak