کالسکه چی

دوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت، آمدم جامه مدر، نعره مزن، هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم...گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو...من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت...سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

پیش نوشت:

   سال ها در کعبه و بتخانه می نالد حیات

             تا ز بزم عشق یک دانای راز آید برون

 

********************

 

همین که می خواهم سر عقل بیایم

مجنون ترم می کند این همه زلالی

چنان زلال شده جانم

که سایه هم ندارم دیگر

کاش می دانستم شأن نزول این همه سیب چیست؟

خیالی نیست

راستای دلم را می گیرم و می روم

هرچه باداباد.

(عسل بانو)

 

 

***************

پی نوشت:

 

به کدام ساز این مردم برقصی؟ نمی دانی.

اگر بخندی میگن خله، گریه کنی میگن چله.

زیاد حرف بزنی میگن وراجه، کم حرف بزنی میگن بد عنقه.

پیامک ها رو زود جواب بدی میگن هوله، منتظره، دیر جواب بدی میگن ادب نداره، احترام حالیش نیست.

نمی دانم کدام بزرگی گفته:

مردم اغلب بی انصاف، بی منطق، و خود محورند.

ولی آنان را ببخش.

اگر مهربان باشی تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند، ولی مهربان باش.

اگر شریف و درستکار باشی فریبت می دهند، ولی شریف و درستکار باش.

نیکی های امروزت را فراموش می کنند، ولی نیکوکار باش.

به دنیا ببخش حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد.

و در نهایت می بینی که هر آنچه هست همواره میان تو و خداوند است. نه میان تو و مردم.

 

[جمعه ۱۳٩٠/٦/۱۸] [۱٢:٢۱ ‎ق.ظ] [عسل بانو]

عسل نوشت شما ()


Design By : Pichak