کالسکه چی

دوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت، آمدم جامه مدر، نعره مزن، هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم...گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو...من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت...سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

مثلا من

زیر باران پای صلیب

یا کنج مسجد و محراب نماز

یا به سِرِّ انا الحق پای دار

زاهدی پیشه کنم

که پنجره درست فکر کند

و تو از آسمان شبی

نَشت و نِشست کنی

بیایی کمی خوشکلی کنی

به نگاهم ناخونک بزنی

شمع خاطره ای را فندک بزنی

بعد در عبور    از      دوووووووووووور

     پنهان شوی

تا چای و هوای بهار

  با هم  دم کنند.

     ( عسل بانو)

 

پی نوشت:

خدایا دلم مرهمی می خواهد از جنس خودت

نزدیک

         بی خطر

              بخشنده

                  بی منت.

[پنجشنبه ۱۳٩۱/۱٢/٢٤] [٩:٠٧ ‎ب.ظ] [عسل بانو]

عسل نوشت شما ()


Design By : Pichak