کالسکه چی

دوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت، آمدم جامه مدر، نعره مزن، هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر میترسم...گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو...من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت...سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

ﺑﺎ ﮐﺴﺐ ﺍﺟﺎﺯﻩ

ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ،

ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،

ﺑﯽ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺯ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺳﺮﻓﻪ .. .

ﺍﺯ ﻧﻮ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ :

ﺳﻼﻡ ﺗﻬﺮﺍﻥ !

ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺧﺎﮎ ﺍﺳﺖ؛ﻣﻼﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺳﺨﺖ ﺷﺪﻥ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﮔﺎﻩ ﺗﻨﻔﺲ،

ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺧﻔﮕﯽ ﺑﯽ ﺳﺒﺐ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ

ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮﯼ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻮﺩ،

ﻃﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮕﺬﺭﻡ

ﮐﻪ ﻧﻪ ﺁﺏ ﺯﺍﯾﻨﺪﻩ ﺭﻭﺩ ﺑﺨﺸﮑﺪ

ﻭ ﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﻧﻔﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻮﺷﺎﻥ !

ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺧﺒﺮﺕ ﺑﺪﻫﻢ،ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﻗﺒﺮﯼ ﺧﺮﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﺰﺭﮒ،

ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻥ،

ﺑﯽ ﭘﺮﺩﻩ، ﺑﯽ ﭘﻨﺠﺮﻩ،ﺑﯽ ﺩﺭ،ﺑﯽ ﺩﯾﻮﺍﺭ، ﺑﯽ ﺁﺏ، ﺑﯽ ﻧﻔﺖ ...

ﺑﺨﻨﺪ ﺗﻬﺮﺍﻥ

ﻫﯽ ﺑﺨﻨﺪ ....

ﺑﯽ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﮕﻮﯾﻤﺖ،ﻓﺮﺩﺍ ﻧﻔﺴﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ

ﻭ ﺗﻮ ﺩﯾﮕﺮ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻣﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ ﺷﻨﯿﺪ

ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﻣﺎﻟﭻ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻪ ﺁﺏ

ﻭ ﻧﻪ ﺳﻬﻤﯽ ﺍﺯ ﭘﻮﻝ ﻧﻔﺘﺖ

ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﻣﺎ

ﻗﻄﺎﺭ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﻟﺴﯿﺮ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ

ﻭ ﺍﺗﻮﺑﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ - ﺷﻤﺎﻝ

ﭘﻮﻟﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪﻩ ﭘﻮﻝ ﻧﻔﺘﺖ

ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ

ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ

ﺍﺯﻧﻮ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ :

ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺧﺎﮎ ﺍﺳﺖ !

ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺵ ...

ﺑﺎﺑﮏ ﻣﺨﺘﺎﺭﯼ ﺑﻬﻤﻦ 93

[سه‌شنبه ۱۳٩۳/۱۱/٢۱] [۱:٠۱ ‎ب.ظ] [عسل بانو]

عسل نوشت شما ()


Design By : Pichak